III - Creativiteit

De innerlijke stem spreekt niet in woorden, maar in de woordloze stem van het hart. Ze is een orakel dat alleen de waarheid spreekt. Als ze een gezicht had, zou dat lijken op het gezicht middenop deze kaart - alert, waakzaam en in staat zowel de duisternis als het licht te accepteren, wat gesymboliseerd wordt door de twee handen die het kristal vasthouden. Het kristal zelf staat voor de helderheid die ontstaat als alle dualiteiten zijn getranscendeerd. De innerlijke stem kan ook speels zijn, want ze duikt diep in de emoties en als ze weer bovenkomt stijgt ze hoog op, als twee dolfijnen die dansen in het water des levens. Via haar kroon in de vorm van de wassende maan staat ze in verbinding met de kosmos en de aarde, zoals te zien is aan de groene bladeren op de kimono van de vrouw.

Er zijn momenten in ons leven dat we heen en weer getrokken worden door te veel stemmen. Onze verwarring in zo'n situatie dient juist om ons eraan te herinneren dat we de stilte en het centrum in ons moeten opzoeken. Alleen dan zijn we in staat onze waarheid te horen.

Als je je waarheid binnen in jezelf gevonden hebt, hoef je in dit hele bestaan nergens meer naar te zoeken. De waarheid functioneert via jou. Als jij je ogen opendoet, is het de waarheid die haar ogen opent. Als jij je ogen dichtdoet, is het de waarheid die haar ogen sluit. Dit is een fantastische meditatie. Als je de methode eenmaal begrijpt, hoef je verder niets te doen; alles wat je doet wordt door de waarheid gedaan. Als je loopt is dat de waarheid; als je slaapt rust de waarheid; als je praat spreekt de waarheid; als je stil bent is het de waarheid die zwijgt. Dit is een van de eenvoudigste meditatietechnieken. Heel langzaam komt alles door deze simpele formule tot rust en dan is er geen techniek meer nodig.

Als je genezen bent gooi je de meditatie weg, dan gooi je het medicijn weg. Dan leef je als de waarheid - springlevend, stralend, tevreden, gelukzalig, je bent zelf een lied geworden. je hele leven wordt een gebed zonder woorden, of beter gezegd, een devotie, een gratie, een schoonheid die niet van onze alledaagse wereld is, een lichtstraal uit het oneindige die doordringt tot de duisternis van onze wereld.

(Uit: The great Zen master Ta Hui, hoofdstuk 2)