VIII - Moed

Op deze kaart staat een kleine bloem die de rotsen en stenen op haar weg heeft getrotseerd en naar het daglicht is gegroeid. Omgeven door een aura van stralend, goudkleurig licht, toont ze de luister van haar piepkleine zelf. Ze schaamt zich niet, ze is de gelijke van de stralendste zon.

Als we geconfronteerd worden met een heel moeilijke situatie hebben we de keus: óf we proberen verontwaardigd iets of iemand de schuld te geven van onze tegenspoed, óf we kunnen de uitdaging aannemen en groeien. De bloem toont ons de weg, want haar passie voor het leven voert haar uit de duisternis naar het licht. Het heeft geen zin tegen de beproevingen van het leven te vechten of te proberen ze te omzeilen of te ontkennen. Ze bestaan nu eenmaal en als het zaad een bloem wil worden moeten we ze doormaken. Wees moedig genoeg om te groeien naar de bloem die je bestemming is.

Het zaad kan niet weten wat er gaat gebeuren, het zaad heeft de bloem nooit gezien. En het zaad kan niet eens geloven dat het de mogelijkheid heeft een prachtige bloem te worden. De reis is lang en het is altijd veiliger niet aan die reis te beginnen, want het pad is onbekend, er zijn geen garanties. Er kunnen geen garanties zijn. De reis kent duizend-en-één gevaren, vele valkuilen - en het zaad is veilig, het zit verscholen in een harde kern. Maar het zaad doet zijn best, het spant zich in; het laat de harde schil los die voor zijn veiligheid zorgt, het komt in beweging. Meteen begint de strijd: het gevecht met de grond, met de stenen, met de rotsen. En het zaad was heel hard en het jonge plantje is heel zacht, er dreigen vele gevaren.
Het zaad liep geen gevaar, het zaad had duizenden jaren kunnen overleven, maar het jonge plantje staat bloot aan allerlei gevaren. Toch gaat het plantje op weg naar het onbekende, naar de zon, naar de bron van het licht; het weet niet waarheen of waarom. Het te dragen kruis is zwaar, maar het zaad is bezeten van een droom en komt in beweging.

Het pad voor de mens is hetzelfde. Het is moeilijk begaanbaar. Er is veel moed voor nodig.

(Uit: Dang dang doko dang, hoofdstuk 4)